Na mijn problemen jarenlang voor me te hebben uitgeschoven kwam ik ten langen leste tweewekelijks een uurtje praten met een van de therapeuten en dat hielp, maar na verloop van tijd waren hij en ik wel uitgepraat en –gevraagd, en omdat waar ik tegenaan liep niet alleen betrekking had op mezelf, maar ook, of misschien wel vooral, op de omgang met anderen, werd op zeker moment geopperd dat het goed zou zijn wanneer ik in plaats van die tweewekelijkse individuele gesprekken eens per week deel zou nemen aan de 25+groep. Het woord dagbehandeling was ook gevallen, en gesteld voor een keuze tussen twee kwaden koos ik voor de 25+groep bij IKOS.

Vooroordelen
Bij het woord ‘groepstherapie’ begonnen binnenskamers alle alarmbellen te rinkelen, en het beeld dat voor m’n geestesoog opdoemde was er één van een kring krakende duplex-stoelen, met ernaast doosjes tissues, erop snotterende halve zolen die elkaar bemoedigend toe klapten wanneer een van hen z’n tranen de vrije loop liet, en ertussen een stoffige geitenwollen sok die de aanwezigen daartoe aanspoorde met wollige oneliners. Desalniettemin stemde ik toe, want welja, van niks doen wordt ’t ook niet beter, niet geschoten is altijd mis enzovoorts – en ik ben blij dat ik toestemde, want zoals dat gaat met vooroordelen bleek ook van het mijne niet veel te kloppen.

Erg mannelijk
Mannen zijn in de regel niet zo gecharmeerd van graven naar mistige gevoelens en die gezamenlijk eindeloos doorzagen, en in deze mannengroep wordt dan ook een groot deel van de tijd besteed aan fysieke oefeningen van allerlei soort, waaronder het onmisbare boksen en beuken ter afsluiting – erg mannelijk, hoera!

Minder eng dan verwacht
Van lichamelijk bezig zijn word je blij, zo schrijft de mode ons voor, maar niet wanneer in dezen het woord niet bij de daad gevoegd wordt, en dus wordt elke week ook een thema belicht en besproken. Dat praten is vrijwillig en aanzienlijk minder eng dan ik me vooraf voorgesteld had. Sterker nog, het lijkt zowaar te helpen... En ook huilen is helemaal niet zo eng, en erg evenmin: het lucht zelfs op en verbindt. Een nieuwe ervaring voor mij.

Elke week weer leren
De dinsdagavond is vooral ook gezellig en gemoedelijk, met leuke (en leerzame) lui. Ik leer nog elke week weer; van het thema dat besproken wordt, van de anderen en van mezelf, en hoewel het natuurlijk de bedoeling is dat het niet meer nodig gaat zijn, ben ik blij er tot dan aan deel te kunnen nemen.

Robert, 28 jaar.

Deel deze pagina:

Wat anderen zeggen

  • De vrouwengroep die ik afgelopen maanden heb gevolgd, sluit prachtig aan bij de gedachte ‘niet denken maar doen’! De opzet is divers en de onderdelen zijn...

    Lees meer...